How I Became a Teacher / Jak zostałam nauczycielem


      I still remember when I was in primary school and when my mom asked me if  I want to become a teacher in the future.  I said with a disgust “No! Never, never, never in my life”. I was so angry at her that she even dared to ask that ridiculous question. I always thought that being a teacher is a really hard work without any satisfaction. So what had changed my mind so much?

    One thing is that I met a lot of inspiring teachers in my life. They are still my superheroes! I even remember some of my classes from primary school because of the teacher. Being a good teacher is not only about being kind, the most important thing about this work is to inspire your students. You have to show them how to think creatively and how to use their own brains.

      When I first read about work as an English teacher I was looking for a part-time job.   I am still studying so I didn’t want to work full eight hours in some office because I need time for my own education. I saw the announcement about the work in English school and I send my application. To be honest, I didn’t have any knowledge about the method that was used in that school and what it was all about, yet I thought that I should try.

      I went for my job interview totally tired after long and hard day on my university – it was full of exams. I felt that I am mixing Polish, English and German in my head but I powder my nose and faced it. First reaction? Honestly, I was terrified. When I heard that teachers teach children who are 3 months old, I thought that I have to run away and never come back. But the women who interviewed me told me that I can go to one of the lessons and see how it looks like. And that is how my journey starts.

      I saw the lesson and I decided to try. But you can believe me that it wasn’t the hardest part of this whole process. I had to make my training course, which was the hardest experience in my life so far. You ask why? Well, just imagine that you are sitting in one room with highly educated people, excellent English speakers and some of them already have experience in working with children. And finally me – 20 years old, student of English philology, who first worked as a journalist and a reporter in local television.   What can you say about yourself? I felt that I don’t belong to that place.

      At the end of the first day, our teacher trainer asked us to prepare presentation for the next day. I was supposed to be the first person to do that. I wasn’t scared, I was petrified. I asked my boyfriend to buy a lot of crayons, pens and materials that might have been needed for my presentation. I did my best but still I felt that I am too weak to be teacher.  I really wanted to phoned my chief and said that I have to resign.

      And then something happened. I thought that I cannot give up and I have to try – for myself and for my future students. Our teacher trainer asked us to prepare a game. My head was empty. Literally no ideas. I was sitting on the couch and talking with my granny when she started to make her bed and she took a bed sheet. Eureka! I painted the game on a very big bed sheet. It took me almost 3 hours but I was so satisfied with my job. And I couldn’t imagine better price than kind words of other participants and my teacher trainer. Then I believed that I can and I will do that!

      As you can see and read, here I am! I am an English teacher! And I am so proud of it that you cannot even imagine. I love my work and I am spending long hours in my learning school. Each day I am trying to be the best version of myself for my students. I call them ‘my kids’ because they are my beloved pupils. When I have a bad day, I am thinking about one of my lessons and that day suddenly changes. Mu pupils are my sunshine, even on cold winter evening.

And this is my story.

 


 

      Wciąż pamiętam, gdy będąc w szkole podstawowej, moja mama zapytała czy chciałabym zostać w przyszłości nauczycielem. Odpowiedziałam jej z obrzydzeniem, że nigdy, ale to przenigdy w moim życiu. Byłam wściekła, że w ogóle śmiała zadać tak niedorzeczne pytanie. Zawsze wydawało mi się, że bycie nauczycielem to niezwykle ciężka praca, nie dająca żadnej satysfakcji. Co więc zmieniło moje podejście tak bardzo?

      Jedną z tych rzeczy jest fakt, że poznałam w swoim życiu wielu inspirujących nauczycieli. Wciąż są dla mnie superbohaterami! Do tej pory pamiętam niektóre zajęcia ze szkoły podstawowej właśnie ze względu na nauczyciela. Bycie dobry nauczycielem wcale nie polega na byciu miłym. Jedną z najważniejszych części tego zawodu jest inspirowanie swoich uczniów. Nauczyciel musi pokazać jak myśleć i kreatywnie używać swojego mózgu.

      Kiedy pierwszy raz przeczytałam o pracy jako nauczyciel języka angielskiego, szukałam dorywczej pracy. Jestem studentką, więc nie mogę pozwolić sobie na 8-godzinne siedzenie w pracy ze względu na moją edukację. Znalazłam ogłoszenie o pracy w szkole językowej i wysłałam swoje CV. Tak prawdę mówiąc, nie miałam żadnego pojęcia o metodzie nauki obowiązującej w tej szkole. Mimo to postanowiłam, że warto spróbować.

      Na rozmowę kwalifikacyjną pojechałam strasznie zmęczona po długim dniu na uczelni – miałam wtedy dużo egzaminów. Czułam, że w głowie mieszają mi się trzy języki, które znam – polski, angielski oraz niemiecki, ale przypudrowałam nos i zmierzyłam się z tym. Jaka była moje pierwsza reakcja? Szczerze, byłam przerażona. Kiedy usłyszałam, że nauczyciele tej metody uczą 3-miesięczne dzieci, pomyślałam, że muszę stamtąd uciec i już nigdy nie wracać. Dyrektor centrum powiedziała jednak, że mogę pojechać na lekcję pokazową i zobaczyć jak to wygląda w praktyce. Tak rozpoczęła się moja podróż.

      Po zobaczeniu lekcji, zdecydowałam się spróbować. Ale to nie był jeszcze najcięższy moment w drodze do zostania nauczycielem. Musiałam ukończyć kurs dla nauczycieli, który okazał się najtrudniejszym doświadczeniem w moim życiu. Zastanawiacie się dlaczego? No cóż, wyobraźcie sobie, że siedzicie na dywanie pomiędzy wykształconymi ludźmi, którzy świetnie mówią po angielsku, dodatkowo niektórzy z nich posiadają już doświadczenie w pracy z dziećmi. No i ja – 20 letnia studentka filologii angielskiej, która swoje pierwsze kroki zawodowe stawiała w lokalnej telewizji jako dziennikarka i prezenterka. Co ja mogłam powiedzieć o sobie? Czułam, że to nie jest miejsce dla mnie.

      Na koniec pierwszego dnia, nasza trenerka poprosiła byśmy przygotowali prezentację na drugi dzień szkolenia. Ja miałam być pierwsza i wcale nie byłam przestraszona, tylko śmiertelnie przerażona. Poprosiłam swojego chłopaka, aby kupił dla mnie kredki, flamastry i wszystkie tym podobne materiały, które mogły okazać się potrzebne. Dałam z siebie wszystko, ale wciąż czułam, że nie nadaję się na dobrego nauczyciela. Naprawdę miałam ogromną ochotę, zadzwonić do mojego szefa i zrezygnować.

      I wtedy jednak coś się wydarzyło. Pomyślałam, że nie wolno mi się poddawać i że muszę to zrobić dla siebie i dla moich przyszłych uczniów. Nasza trenerka poprosiła nas   o przygotowanie gry. W mojej głowie była dosłowna pustka. Siedząc na kanapie, rozmawiałam z babcią i kiedy ona zaczęła ścielić swoje łóżko, zauważyłam prześcieradło. Eureka! Namalowałam grę na bardzo dużym prześcieradle. Zajęło mi to prawe trzy godziny, ale byłam niesamowicie zadowolona z efektów mojej pracy. I nie mogłam wyobrazić sobie lepszej nagrody niż serdeczne słowa z ust innych uczestników szkolenia oraz naszej trenerki. Właśnie wtedy uwierzyłam, że jestem w stanie ukończyć kurs.

      Jak więc widzicie, a raczej czytacie, jestem! Zostałam nauczycielem języka angielskiego i jestem z tego niezwykle dumna! Uwielbiam swoją pracę, a w mojej szkole spędzam często długie godziny. Każdego dnia staram się być najlepszą wersją samej siebie – dla moich uczniów. Nazywam ich ‘moje dzieci’, ponieważ są moimi ukochanymi uczniami. Kiedy mam gorszy dzień, przypominam sobie jedną z lekcji, a dzień staje się od razu lepszy. Moi uczniowie są moim słońcem, nawet w chłodne zimowe wieczory.

I to jest właśnie moja historia.

 


4 myśli w temacie “How I Became a Teacher / Jak zostałam nauczycielem

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s